bir aralar tutardım şimdi ajandaya sardım.
devamını gör...
rahmetli babamın düzenli ve uzun zamanlara konu olabilecek eylemi. sevgili kahramanmaraşlılar babam askerde okuma yazmayı öğreniyor ve o günden vefatına kadar yazım daha da iyi olsun diye günlük tutuyor. arkadaş yazısı iyileşmedi ama kendi hayatına beni ortak etti. bu dünyadan göçüp gitti ama anıları yaşıyor , olaylara gel. okuduğumda babamla sohbet ettiğim hissi oluyor.

üzgünlük olmuyor da değil yani.
devamını gör...
eskisi gibi dolu mu yaşamıyoruz ? noluyor çözümlenmesi gereken şeyler. hakikaten geçmişteki arkadaşlar daha dolu gibi . bugünü yazsam mesela kahvaltıyı geç. evin çamaşır makinesinin sızdıran hortumunu kızımla tamir . netflixten indiana jones ve tivibudan full metal jacketin seyredelişi. kafa sözlükte iki çizittirme ve yatış. kaç satır etti?
devamını gör...
bir nevi kendinize geçmişi hatırlayabilecek küçük notlar bırakmak. düzenli olmasa da bugünlerimi unutmamak adına zaman zaman yazıyorum. yazdığım günün tarihini, o günü neden unutmak istemediğimi ve o gün yaşadığım duyguları en ince ayrıntısına kadar yazıyorum. dönüp baktığımda yaptıklarıma, hüzünlerime, enerjime veya bitmek tükenmez gücüme inanamayıp “vay be, neler yaşamışım!” derim.

güzel, deneyin.
devamını gör...
sevgili günlük bugün de bitiyor tamamlanmadan. tamamlanmayanlar asla tam olmayacaklar.
devamını gör...
oğuz atay'ın kitaplarından biridir.
(bkz: günlük (kitap))
devamını gör...
t: kişinin günü gününe, yaşadığı olayları ve hissettiklerini tarih vererek, yazarak anlatmasıdır.


2004 senesinden beri yaptığımdır.

hiçbir zaman disiplinli biri olmadım, günlük tutarken de her gün yazmak yerine, mutsuz hissettiğimde yazdım. geçmiş günlüklerimi okuduğumda 9 yaşımdaki halimin ne düşündüğünü öğrenmek muazzam bir his. kendi çocuk beynime girebilmek, zihnimin nasıl işlediğini yetişkin halimle görmek oldukça keyifli. 50 yasıma geldiğimde de şimdiki ‘ben’ i tanımak hoşuma gidecek, eminim. kendimize olan yabancılaşma bu yöntemle azaltılabiliyor. sırf bu motivasyonla, hala günlük tutarım.
bir de yazmanın verdiği o rahatlık hissi var tabii. hani temizlik öncesinde bir safha vardır; saatlerdir temizlediğin halde her şey temizliğe başladığından çok daha karışık görünür. hiçbir şey olması gerektiği yerde değildir. “temizledikçe daha da batıyor” düşüncesi peyda olur insanda. ama birkaç dakika içersinde, olması gerekeni, olması gerektiği yere koyarız ve işte! çabamız sonucunu vermiştir... günlük yazmayı da ona benzetiyorum. yazarken zihin daha da karışıyor, düşünceler olması gerektiği yerlerinden büyük bir arsızlıkla kaçarak, parmak uçlarından kağıda akmak istiyor. düşüncelerin ağırlığı ile “yazmasa mıydım?” diyorsun. bitirdiğinde ise rahatlamış ve az öncekinden daha temiz bir zihin kalıyor geriye. *
devamını gör...
günü gününe not alınan anılar.
uzun zamandır yapmadığım, ama blog hâlinde yazdığım bir durum.
devamını gör...
hep niyet hiç kısmet defterim.

fil gibi hafızam da saçmalamaya başladı zaten, bundan sonra da kalem tutulmaz niyet.
devamını gör...
tutmayın günlük falan, gün geliyor başka birilerinin eline geçiyor ve sizde kalmasını istediğiniz ne varsa bir başkasının gözlerine değiyor.
devamını gör...
sevgili günlük, bugün kafa sözlükte yeni arkadaşlarla tanıştım. çok mutluyum.
devamını gör...
sevgili günlük,
bugün çok güzel 2 arkadaş edindim. çok güzel ve eğlenceli bir gündü. umarım arkadaşlığımız hemen bozulmaz. bugüne 10/10 veriyorum.
devamını gör...
epeydir yazdığım ama yazdıklarımı yakmayı düşündüğüm şey.

geçmişi okumak her ne kadar ufuk açıcı olabilse de günlükleri baştan sona okuyup, önemli gördüğüm noktaları not alıp yakmayı düşünüyorum. niye? geçmişi tamamen atmak için zihnimden. tek bir anısı dahi kalmasın geçmiş yaşamımın diye... eh, sormakta haklısınız: şu an da yazıyorsan, bugünleri de yakmak istemeyeceğin ne malum? evet, onu da yapabilirim ama.

yo ya da yapmam. 5 yıl önceki ben ile bugünkü ben ve 5 yıl sonraki ben arasında büyük farklar var. hayat bazen değiştiremeyeceğimiz şeyler çıkartır karşımıza. kimi zaman ölüm, kimi zaman aşk ve kimi zaman fırsat. ama 5 yıl hatta 7 yıl önceki beni yazan dizeler yok olmayı hak ediyor.

kim ister o dopdolu kabusları çağrıştıran defterleri rafında? ben istemem. mademki kabusum bitti ve rüyadayım artık, bundan böyle rüyalarım yetsin bana.
devamını gör...
biri bulacak korkusuyla yazamadıgım bir şey.
devamını gör...
Bu başlığa tanım girmek için olabilirsiniz.

"günlük" ile benzer başlıklar

online yazar listesini görmek için lütfen giriş yapın.