ne yazsam bilemedim. deprem, yangın, virüs, sel... her şey yaşandı. öyle ki okul kitaplarının sayfası çoğalıyor. neyse ki 2021'e karşı biraz umutluyum...
bu günleri bir an önce geri de bırakmak üzere...
insanlığın şimdiye dek dünyaya verdiği tüm zararların, aşırı tüketimin, yol açtığı küresel iklim krizi ve daha nicelerinin dönütünü ayan beyan aldığı ilk sene olmuştur. üzülerek söylüyorum ki, böyle giderse son sene de olmayacaktır.
muazzam girmiştim. daha iş aramaya başlamamıştım, manitayla aramız iyiydi, güneş yerinde ve her şey yolundaydı.
1 ocak 2020’den bu yana iyi giden tek şey kenara attığım 3-5 gram altın.
tüm insanlığın nefret ettiği , felaketlerin cabası , unutulamayacak ağır kayıplar vermeme rağmen garip bi iç huzurun zaman zaman kendini gösterdiği yıl. ne yıl ama .
bu yıl için deccal metaforu yapanlar var. ikinci dünya savaşı'ndan bu yana korku seviyesinin en üst noktada olduğu yıl. bu dünyadan kurtuluş müjdecisi diye veba salgını için cennete bilet gözüyle bakarlar mış. şimdi bu biletin ne alıcısı var ne satıcısı.
tarih boyunca unutulmayacak bir yıl olmuştur bu tanım burada dursun. 2060 yılında torunuma olum bul şu tanımı okuyalım vay be ne günlerdi diyeceğim. torunumun gururlanması için oylayalım tanımımı.